...ते विधवेचे पत्र सोशल मिडियावर व्हायरल

शिरूर,  ता.३० मे २०१६ (सतीश केदारी) : दारुमुळे समाजात अनेक कु्टुंब उद्ध्वस्त झालेली अापण पाहतो.दारुच्या व्यसनाने दुर्धर अाजार होउन कुटुंबांतील कर्ता पुरुष गेल्यानंतर कुटुंबाची अवस्था कशी होते?काय अपेक्षा होती पतीकडुन जाणुन घेउया एका विधवेच्या शब्दांतुन...


सर्वांनी वाचावे असे,
एका विधवेचे नवऱ्याला पत्र.
प्रिय -----
           काल तुझा अकाली मृत्यू झाला.वय ४९फक्त. म्हणजे आयुष्यात स्थिरस्थावर होऊन आनंद उपभोगण्याचे , मुलांबरोबर फिरण्याचे, खेळण्याचे,बायकोबरोबर गप्पगोष्टी,थट्टामस्करी करण्याचे वय.परंतु त्या सुखाला तू मुकालासच पण या आनंदाला तुझी मुलंही पारखी झाली.तुझी बायकोही मुकली या सुखाला अन् पती सुखालाही.काय कारण होतं या सगळ्याचं?

तू खोट्या आनंदात रममाण झाला होतास.त्यामुळे खऱ्या आनंदाला तू मुकतो आहेस याचे तुला भानच राहिले नाही.लग्न झाल्यापासून पाहतेय,तू कायम मित्रांच्याच गराड्यात cheersकरत असायचास.मित्र असावेतच,पण आपलं कुटुंब सुद्धा आहे. त्याबद्दल आपली जबाबदारी सुद्धा आहे याचा तुला विसर पडला होता.

शिवाय रोज रात्री बाटली घेऊन घरी बसणे हे तर होतेच.त्यामुळे आपल्या मुलांवर काय परिणाम होतो याची तू चिंताच करत नव्हतास.रोज रात्री 9 नंतर बाबा आपले नाहीत याची त्यांना जणू सवय लागली होती.पण तितकिच तुझी भीतीही वाटत होती.बायकोवर हात उगारणे,भांडणे हे त्यांच्यासाठी नित्याचेच झाले होते.आपली मुलं कितवीत शिकत आहेत,त्यांना काय हवे-नको याची तुला कधी परवाच नव्हती. तुला फक्त तू आणि तुझे मित्रचं.

दारू हि औषधी आहे, हृदयविकार दूर ठेवते वगैरे पेपर मधली माहिती तू दाखवायचास मला,परंतु त्याच दारूमुळे आपल्यातलाच दुरावा वाढलेला तुला समजलाच नाही किंवा समजून घ्यायची तुझी इच्छाच नव्हती.जर हि बाटली एवढा आनंद देणारी, औषधी असेल तर ती मी आणि मुलांनी घेतली तर तुला चालेल का?
       
कधी कधी तुला प्रेमाचे भरते यायचे व तू दारू सोडायचे ठरवायचास,परंतु परत मित्रच आडवे यायचे रे.कुठच्या तरी आनंदात किंवा कोणाच्या तरी दु:खात तू परत त्यांच्या बरोबर बसायचास, कि मग पुन्हा सर्व सुरु.मित्राला परत-परत दु:खात लोटणारे असले कसले रे तुझे हे मित्र?. जीवनात आनंद मिळवण्याचे अनेक चांगले मार्ग आहेत.परंतु तुम्ही सर्वांनी मात्र वाईट मार्गच निवडला.दारू पिणं सोडून बघितल्यास यातले अर्ध्याहून अधिक मित्र गायब झाले असते.

तुला माहित अाहे का जेव्हा तुझी आजारपणे चालू झाली आणि तेव्हा घराची आर्थिक विवंचना अजूनच वाढली होती.तुझ्या पोटात झालेले पाणी काढणे,लिवर ची सूज उतरवायला औषधे घेणे,हे सोपस्कार चालू झाले.माझ्या सुद्धा ऑफिसला दांड्या चालू झाल्या.हौसमौज करणे हे दूरच पण  मुलांची फी सुद्धा वेळेवर भरली जात नव्हती.तुझ्या शेवटच्या आजाराने तर डोक्यावर कर्ज करून ठेवले.तू बरा होणार नाहीस माहित असूनसुद्धा तुझ्या औषधोपचाराचा खर्च थांबवला नाही आम्ही.

सरकार ला सुद्धा दारूबंदी नको आहे कारण त्यांचे फक्त मिळणाऱ्या महसुलाकडेच लक्ष आहे.पण माणसाची काम करण्याची ताकद कमी होणे, आजारपण वाढणे यामुळे होणारे नुकसान सरकारला दिसत नाही का? शिवाय नवरा/मुलगा/वडील गमावणे याची किंमत पैश्यात कशी मोजणार आहे हे सरकार?

आता तुझ्या आई वडिलांची सेवा,मुलांचे शिक्षण व संस्कार हे सर्व माझी एकटीची जबाबदारी झाली आहे.ती मी पार पाडीनच पण महत्वाचे म्हणजे माझ्या मुलांना या ‘एकच प्याला’ पासून दूर ठेवणे हेच माझ्या दृष्टीने फार महत्वाचे आहे.

पुढच्या जन्मात देवाला एकच मागणे मागेन मला फक्त तूच नवरा म्हणून हवा आहेस,परंतु तुझ्या हातात दारुचा ग्लास नसेल तरच...

                                                                                              तुझीच प्रिय
                                                                                               अर्धांगी


Comment Box is loading comments...

Comment Box is loading comments...

संबंधित बातम्या